"Nikt mnie nie ma" Åsa Linderborg - recenzja książki

Napisana depresyjnym, ponurym językiem, który ukazywał rzeczywistość jako ciągłą szarość, nawet przy pozytywnych chwilach. Ale to właśnie mnie i innych czytelników najbardziej wciągnęło. Życie nie zawsze jest kolorowe, tak jak Szwecja nie jest tak wspaniała jak to opisują. Jest też klasa robotnicza, samotni ojcowie wychowujący swoje pociechy. Brak pieniędzy na jedzenie czy problem alkoholizmu. To jest wszędzie.

Mama Åsy po odejściu od jej ojca, dała mu najcenniejszą rzecz na świecie – swoją ukochaną córkę. Przepiękna relacja ojca z córką. Kiedy możesz jeść co chcesz, spać ile chcesz i rozmawiać z dorosłymi tak jak z równymi tobie. Nie liczyło się mycie zębów czy ubrania w jakich chodziła – wystarczyło, że ojciec był przy niej, a ona była jego najjaśniejszym promyczkiem.

Jednakże każda historia ma też gorsze fragmenty. Okres dorastania, alkoholizm ojca i tak Åsa przeprowadza się do mamy, ku wielkiej rozpaczy ojca, który przepija nawet swoją łódkę nazwaną na cześć córki. Jak potoczą się losy tej rodziny? Czy wyjdą na prostą?

Piękna, prawdziwa i poruszająca. Polecam!

"Leksykon smaków" - Niki Segnit

Powiem wam, że nie dość, że możecie dowiedzieć się, że mięta i czosnek we Francji są odwiecznymi wrogami, chyba że danie ugotuje taka a nie inna osoba, choć w Turcji jest to powszechne połączenie w sosie. I wiele, wiele innych. Zorientujesz się w jakiej restauracji można spokojnie jadać wołowinę z pietruszką albo zasłyniesz z toskańskiego ciasta z kasztanów i rozmarynu.

Widać, że autorka lubi bawić się jedzeniem, zresztą jak językiem. Niezwykle przedstawiona wiedza, połączona z ciekawostkami i historiami z życia.

W końcu leksykon, to wszystko ładnie uporządkowane i podzielone na... smaki!

"Smak jest czymś nieskończenie subiektywnym i trudnym do opisania."

Książka, która zachęca również do kreatywnego myślenie, do połączeń i odwagi w swoich własnych kuchennych rewolucjach.

Polecam rozpocząć tę przygodę!

"Czasami kłamię" - Alice Feeney RECENZJA PRZEDPREMIEROWA

"Zawsze będziemy jak dwa ziarna groszku z jednego strączka."

Niepokojąca, groźna, lecz dryfująca w ramionach normalności.

"Czy ktoś w ogóle mówi prawdę?"

Cóż... w tej książce na pewno nie.

Pomimo tego, że poznajemy Amber już jako mężatkę, podłoże historii zawarte będzie w pamiętniku 10-letniej dziewczynki. To ona doprowadziła do obrazu, jaki teraz nam się ukazuje.

Szpital? Śpiączka? Zdradzający mąż? Zazdrosny ex? Zmartwiona siostra?

"Jestem niebezpieczna..."

Jako prezenterka radiowa Amber Reynolds musi czasem zagrać niebezpieczną kartą, aby pozbyć się swojej odwiecznej rywalki w pracy. Jednakże niedozwolone triki zdarzają jej się również off the record...

"A dlaczego taka jestem?"

Na to pytanie będzie mogła wam odpowiedzieć sama bohaterka już od 25.10.2017, dlatego zachęcam do zakupy.

Muszę szczerze przyznać, że było to najlepsze pierwsze książkowe wrażenie! Doręczona paczka podpisana "Uwaga, otwierać ostrożnie.", a każda kolejna warstwa książki obwinięta bibułką, przynosiła nowy element zagadki. Tak dobrze jeszcze nigdy się nie bawiłam podczas rozpakowywania prezentu.

A co dalej? Mroczna strona lektury, która urzeka i przykuwa uwagę już od pierwszych stron. Pochłonęłam ją w szybkim tempie, a emocje sięgały zenitu. Polecam.

"Uważaj, jestem blisko..."

"Ludzie na drzewach" Hanya Yanagihara - recenzja książki

1924. Zapamiętajcie tą datę, w końcu to rok urodzenia wielkiego Nortona Periny. Na pewno musiałeś o nim słyszeć. Wiecie, Nobel i te sprawy. Syndrom Seleny? Musiało się obić o uszy. A może adopcja 43 dzieci z mikronezyjskiej wyspy?

Jednakże teraz interesuje nas rok 1950. W czerwu tego roku Norton po ukończeniu Szkoły Medycznej wyrusza na wyspę Ivu'ivu, a następnie na U'ivu. Jest to wspaniałe doświadczenie życiowe dla tak młodego człowieka. Życie bez wszelakiej technologii czy udogodnień. Prosty lud, który kryje w sobie tajemnicę, która może wstrząsnąć światem.

Wraz z Paulem Tallentem i Esme odnajduje lunatyków – zdzieciniałe istoty, które mają problemy z mówieniem i podstawowymi czynnościami, ale po dogłębnych badaniach, odkrywają, że ci "półludzie" nie mają 60 lat, tylko 150 albo i więcej!

I tym sposobem Perina zaczyna uganiać się za sekretem długowieczności, która niesie ze sobą demencje. Ale czego się nie zrobi dla wiecznego życia.

"Widziałeś żółwia, i tyle. Żółwia, z którego zrobiłeś boga. Jesteś już tak samo opętany jak cała reszta."

Jeżeli chcecie poczytać resztę zapraszam do lektury "Obserwacje o ludzkiej długowieczności na przykładzie ludu Ivu'ivu", ale może najpierw przystąpcie do książki "Ludzie na drzewach", która wszystko wam objaśni.

Powiem wam, że długo się zastanawiałam, czy to na pewno fikcja literacka. Pomimo absurdalności całej fabuły, stwierdziłam, że różni ludzi żyją na tym świecie i wszystko jest możliwe. Dodatkowe wszystkie daty, przypisy,a nawet język u'ivu – to daje do myślenia. W każdym razie jest to bardzo intrygująca i nietypowa lektura, na którą na pewno trzeba zwrócić uwagę. Osobiście muszę przyznać, że jest to jedna z lepszych, które czytałam. Jeśli to coś dla ciebie znaczy, jak i reszta pozytywnych opinii w internecie, to może warto pójść za głosem tłumu i wypróbować tą powieść na sobie?

Polecam!

"Superfood, czyli jak leczyć się jedzeniem" - Sophie Manolas

"Jesteś tym co jeszcze" 
A przecież wszyscy chcemy być zdrowi, pełni sił - dlatego musimy zadbać o odpowiednie żywienie. W tej lekturze zapoznamy się z superfoods, czyli super jedzeniem, które dostępne jest na targu czy w supermarkecie. Drobne rady i wskazówki oraz wiele pysznych przepisów. 


Autorka stoczyła walkę z chorobą, a jedynym ratunkiem była dla niej zdrowa dieta. Dlatego też umie postawić się w sytuacji większości z nas. Pożywienie ma wpływ na nasze zdrowie i dlatego przy minimalnej wiedzy możemy pozbyć się długich recept na leki w przyszłości. Czy to nie o wiele lepsza perspektywa? 
Każda tego typu książka, chociaż z pozoru wygląda tak samo, jest skarbnicą wiedzy. Z tego wniosek jeden: polecam przeczytać!

Hana Yori Dango - recenzja japońskiego serialu

Może wiecie nie od dziś, że uczę się japońskiego. A w jaki sposób najlepiej uczy się języka? Oglądając, słuchając... I tym oto trafem wpadłam na bardzo znany japoński serial Hana Yori Dango.

Biedna Tsukushi Makino chodzi do najbardziej elitarnej szkoły w której rządzą 4F. Jest to czwórka najbardziej wpływowych i najbogatszych chłopaków w kraju. To oni wprowadzają terror w szkole. Pewnego dnia Makino zostaje ich celem - dostaje czerwoną kartkę. Oznacza to, że teraz cała szkoła ma ją nienawidzić i dokuczać jej. Ale Tsukushi jest twarda jak chwast i nie daje się. Powiem więcej, rozkochuje ich w sobie. 

Nie myślicie sobie, będziecie na tym śmiać się, płakać i piszczeć ze wzruszenia, ale wszystko jest bardzo grzeczne. Wszyscy pokażą swój charakter, a oglądanie serialu to jak podróż w inny wymiar. 

Polecam!

"Bzdiety. Czego nie powie ci dietetyk" Traci Mann

Jedzenie. Bez niego zginiemy, z nim również. Dlaczego coraz więcej z nas ma na jego punkcie fioła? Dlaczego naszymi największymi celami w życiu jest zjedzenie ciastka i ciągłe jego posiadanie? Dlaczego największym atutem jest bycie chudym, a nie mądrym czy sympatycznym?

"Im mniej próbujemy jeść, tym większą mamy obsesję na punkcie jedzenia."

Przedstawiam wam Traci Mann – profesor psychologii społecznej i zdrowotnej na Uniwersytecie w Minnesocie oraz jej książkę, która skupi się raczej na tym, o czym nikt nie mówi. Jeżeli to was nie zainteresowało, to może jej współpraca z NASA i badanie astronautów.

Koniec bzdur, przejdźmy do konkretów.

"Wprawdzie mało kto przyznaje się otwarcie do rasistowskich czy seksistowskich przekonań, ludzie przyznają się do nastawienia skierowanego przeciw osobom otyłym."

Żyjemy w świecie, gdzie otyłość to normalka, ale osoby grubsze jak zawsze mają ciężej w życiu (nie tylko z powodu wagi). Czasem warto się zastanowić i poćwiczyć naszą tolerancję. Czy wiedzieliście, że osoby otyłe zarabiają na dokładnie tym samym stanowisku, i z tym samym wykształceniem, mniej niż osoby szczupłe?

"Jeżeli wiemy, że na deser chcemy zjeść lody, zamówienie jako dania głównego sałatki ma sens, ponieważ po niej możemy pozwolić sobie na więcej." A to wszystko nazwane efektem aury zdrowia rzeczywiście sprawdza się w życiu codziennym. Poczucie winy i rekompensata nadmiaru kalorii?

Tak jak widzicie, kolejnym punktem w tej książce są różne badania związane z naszymi nawykami. Czy jabłko z napisem "zdrowe" będzie bardziej oblegane od zwykłego? Albo o tym jak przejmujemy nawyki żywieniowe od znajomych, rodziny lub po prostu podświadomie z powodu obrazka na tacy. Wszystko jest naprawdę bardzo interesujące, ale niektóre badania jak np. wpływ głodówki na ciało i umysł oraz celowe głodzenie mężczyzn przez pół roku, mogą wydawać się niepokojące.

W dzień premiery! Juhu – w takim razie wszystkich zainteresowanych zapraszam do księgarni po książkę! Jeżeli chcecie spojrzeć na dietę z innej strony lub po prostu zachęcić dzieci do jedzenia warzyw.