Wrota Cmentarza Zapomnianych Książek znowu otwarte, czyli "Labirynt duchów"

Każda książka Zafona zabiera mnie w zupełnie inny świat. Zagłębiam się w czeluście tych wspaniałych historii, powracam do mojej pięknej Hiszpanii i do dawnych przyjaciół w księgarni Sempre i Synowie.

„Labirynt duchów” niesie w sobie kolejną tajemnicę i mroki przeszłości. Tym razem skupimy się głównie na dawnej znajomości Fermina – Alicji Gris. To ona wyznaczy przebieg wydarzeń. A wszystko zaczęło się gdy była małą dziewczynką w czasie wojny. Fermin, niosąc pomoc dziecku, zgubił ją przypadkiem i niestety nie znalazł. Czy zdołał ją uratować? Chyba tak, w końcu po kilkunastu latach na scenę wchodzi anioł ciemności, który czasem przedstawia się imieniem tej dziewczynki. Niesie za sobą mrok, a każdy kontakt z nią przynosi pecha i ofiary śmiertelne.

Pod skrzydłami Leandra wyrosła na piękną, niebezpieczną i niezwykle sprytną kobietę, której zabawy dorównują Holmesowi. Najlepsza w swoim fachu. I tak dostaje misję, to ona powinna być tą od spraw beznadziejnych, odnalezienia ministra Vallsa. Mroczna przeszłość tego kolegi nie najlepiej wróży, ale za to kolejna poszlaka jaką jest książka „Labirynt duchów” jak najbardziej.

Alicja wraz z kapitanem Vargasem wraca do Barcelony, a tam zaczyna się prawdziwa zabawa…

Troszkę zajęło mi uporanie się z 885 stronicami tego dzieła, ale takie grubsze kąski są najlepsze. Teraz za zadanie przyjęłam sobie przeczytanie tego jeszcze raz w oryginale. Jeśli myślicie, że nic was nie zaskoczy, jeśli chcecie uporać się z nudą i zaznać wspaniałych doznań - „Labirynt duchów” czeka, a wrota Cmentarza Zapomnianych Książek znowu pozostają otwarte.  

From Five to Nine ~ czyli mini drama japońska, którą warto obejrzeć

"5 ji kara 9 ji made" to kolejna miłosna i komediowa drama. Tylko 10 odcinków po których czujesz niedosyt i chcesz więcej. 

Jest to historia Junko-san, która jest nauczycielką angielskiego. I nagle pewnego dnia do jej życia wkracza Takane-san - buddyjski monk - który oznajmia jej, że zostanie jego żoną. Dziewczyna broni się rękami i nogami od tego, w końcu wokół niej kręci się jeszcze 2 wspaniałych mężczyzn. Ale w końcu będzie musiała jednego wybrać... 

I tak życie się toczy...

Ale monk jest wciąż pewny swego i zwalcza wszystkie przeciwności losu, żeby móc być ze swoją ukochaną. 

Piękna historia, która na pewno wam się spodoba! Do tego przepiękna świąteczna muzyka, idealna na tę porę roku!

Gdzie oglądać?

Z angielskimi napisami: 

https://ondramanice.io/5-ji-kara-9-ji-made/watch-5-ji-kara-9-ji-made-episode-1-online

Mischievous Kiss: Love in Tokyo czyli Itazura na kiss - romantyczna drama japońska

Sam tytuł już nam podpowiada, że będzie to pełna miłości drama! Ale wcale nie będzie to takie łatwe...

Poznajcie na zdjęciu obok naszych głównych bohaterów: Naoki Irie i Kotoko Aihara.
Jak to zawsze bywa w takim serialach, ona kochała go skrycie już od kilku lat aż wreszcie zdobyła się na odwagę, żeby wyznać mu miłość. Jednakże zostaje odrzucana i upokorzona, ale nie zamierza się poddać. A wtedy z nieba spada kometa i uderza w jej nowy dom. W ten oto sposób przenosi się z ojcem do domu jego najlepszego przyjaciela - czyli domu rodziny Irie!




I tak ta urocza para zaczyna mieszkać razem. Choć Naoki długo odnosi się do niej sceptycznie, to w końcu siła miłości Kotoko go przewyższa i pokonuje.

Nie będę zdradzać więcej szczegółów, ale jest to troszkę słodko-gorzka historia, ale wciąga od pierwszego odcinka. W ciągu 2 tygodni obejrzałam 2 sezony, a teraz odczuwam pustkę po rozstaniu z moimi wspaniałymi przyjaciółmi, jakimi stali się dla mnie w ciągu ostatnich dni. Piękna muzyka jest idealnym dopełnieniem magicznej scenerii, a sama Kotoko nie raz doprowadzi was do łez - czy to ze śmiechu, z żalu czy ze szczęścia.

Poniżej podlinkuje wam resztę cudownych czołówek, które choć na początku mnie irytowały, stały się dla mnie prawdziwymi hitami.

Co jeszcze?

Znowu mogę się pochwalić nowym słownictwem, które zyskałam, oglądając "Itazura na kiss". Dodatkowo możliwość zobaczenia jak naprawdę wygląda życie Japończyków, wszystkkie imprezy, zachowanie - bezcenne! 

Mam nadzieję, że będziecie równie zachwyceni jak ja. I jest to troszkę odważniejsza drama niż "Hana Yori Dango", w końcu pojawiają się częstsze całusy czy nawet seks. Jednakże porównując gamę takich nośników, to japońskie dramy są bardzo delikatne i mało w nich jest dotyku czy zbliżeń.

A jakie są wasze uczucia?

Życzę udanych chwil z serialem :)
A ja już mam listę kolejnych, więc mam nadzieję szybko zapełnić pustkę po tym.

Gdzie oglądałam?
http://kissasian.ch/Drama/Itazura-na-Kiss-Love-in-Tokyo/Episode-12?id=7557 - z angielskimi napisami
https://centrum-dramy.pl/drama/itazura-na-kiss-love-in-tokyo/ - wyjątkowo u mnie nie działało, jednakże jeżeli wam się uda, to znajdziecie z polskimi napisami. Lepiej ćwiczyć 2 języki jednocześnie, dlatego polecam powyższy link.

Czołówka sezon 2:
https://www.youtube.com/watch?v=HhircuOpJoM

Czołówka sezon 2:
https://www.youtube.com/watch?v=lsnE3dUC2Kg

"Nikt mnie nie ma" Åsa Linderborg - recenzja książki

Napisana depresyjnym, ponurym językiem, który ukazywał rzeczywistość jako ciągłą szarość, nawet przy pozytywnych chwilach. Ale to właśnie mnie i innych czytelników najbardziej wciągnęło. Życie nie zawsze jest kolorowe, tak jak Szwecja nie jest tak wspaniała jak to opisują. Jest też klasa robotnicza, samotni ojcowie wychowujący swoje pociechy. Brak pieniędzy na jedzenie czy problem alkoholizmu. To jest wszędzie.

Mama Åsy po odejściu od jej ojca, dała mu najcenniejszą rzecz na świecie – swoją ukochaną córkę. Przepiękna relacja ojca z córką. Kiedy możesz jeść co chcesz, spać ile chcesz i rozmawiać z dorosłymi tak jak z równymi tobie. Nie liczyło się mycie zębów czy ubrania w jakich chodziła – wystarczyło, że ojciec był przy niej, a ona była jego najjaśniejszym promyczkiem.

Jednakże każda historia ma też gorsze fragmenty. Okres dorastania, alkoholizm ojca i tak Åsa przeprowadza się do mamy, ku wielkiej rozpaczy ojca, który przepija nawet swoją łódkę nazwaną na cześć córki. Jak potoczą się losy tej rodziny? Czy wyjdą na prostą?

Piękna, prawdziwa i poruszająca. Polecam!

"Leksykon smaków" - Niki Segnit

Powiem wam, że nie dość, że możecie dowiedzieć się, że mięta i czosnek we Francji są odwiecznymi wrogami, chyba że danie ugotuje taka a nie inna osoba, choć w Turcji jest to powszechne połączenie w sosie. I wiele, wiele innych. Zorientujesz się w jakiej restauracji można spokojnie jadać wołowinę z pietruszką albo zasłyniesz z toskańskiego ciasta z kasztanów i rozmarynu.

Widać, że autorka lubi bawić się jedzeniem, zresztą jak językiem. Niezwykle przedstawiona wiedza, połączona z ciekawostkami i historiami z życia.

W końcu leksykon, to wszystko ładnie uporządkowane i podzielone na... smaki!

"Smak jest czymś nieskończenie subiektywnym i trudnym do opisania."

Książka, która zachęca również do kreatywnego myślenie, do połączeń i odwagi w swoich własnych kuchennych rewolucjach.

Polecam rozpocząć tę przygodę!

"Czasami kłamię" - Alice Feeney RECENZJA PRZEDPREMIEROWA

"Zawsze będziemy jak dwa ziarna groszku z jednego strączka."

Niepokojąca, groźna, lecz dryfująca w ramionach normalności.

"Czy ktoś w ogóle mówi prawdę?"

Cóż... w tej książce na pewno nie.

Pomimo tego, że poznajemy Amber już jako mężatkę, podłoże historii zawarte będzie w pamiętniku 10-letniej dziewczynki. To ona doprowadziła do obrazu, jaki teraz nam się ukazuje.

Szpital? Śpiączka? Zdradzający mąż? Zazdrosny ex? Zmartwiona siostra?

"Jestem niebezpieczna..."

Jako prezenterka radiowa Amber Reynolds musi czasem zagrać niebezpieczną kartą, aby pozbyć się swojej odwiecznej rywalki w pracy. Jednakże niedozwolone triki zdarzają jej się również off the record...

"A dlaczego taka jestem?"

Na to pytanie będzie mogła wam odpowiedzieć sama bohaterka już od 25.10.2017, dlatego zachęcam do zakupy.

Muszę szczerze przyznać, że było to najlepsze pierwsze książkowe wrażenie! Doręczona paczka podpisana "Uwaga, otwierać ostrożnie.", a każda kolejna warstwa książki obwinięta bibułką, przynosiła nowy element zagadki. Tak dobrze jeszcze nigdy się nie bawiłam podczas rozpakowywania prezentu.

A co dalej? Mroczna strona lektury, która urzeka i przykuwa uwagę już od pierwszych stron. Pochłonęłam ją w szybkim tempie, a emocje sięgały zenitu. Polecam.

"Uważaj, jestem blisko..."

"Ludzie na drzewach" Hanya Yanagihara - recenzja książki

1924. Zapamiętajcie tą datę, w końcu to rok urodzenia wielkiego Nortona Periny. Na pewno musiałeś o nim słyszeć. Wiecie, Nobel i te sprawy. Syndrom Seleny? Musiało się obić o uszy. A może adopcja 43 dzieci z mikronezyjskiej wyspy?

Jednakże teraz interesuje nas rok 1950. W czerwu tego roku Norton po ukończeniu Szkoły Medycznej wyrusza na wyspę Ivu'ivu, a następnie na U'ivu. Jest to wspaniałe doświadczenie życiowe dla tak młodego człowieka. Życie bez wszelakiej technologii czy udogodnień. Prosty lud, który kryje w sobie tajemnicę, która może wstrząsnąć światem.

Wraz z Paulem Tallentem i Esme odnajduje lunatyków – zdzieciniałe istoty, które mają problemy z mówieniem i podstawowymi czynnościami, ale po dogłębnych badaniach, odkrywają, że ci "półludzie" nie mają 60 lat, tylko 150 albo i więcej!

I tym sposobem Perina zaczyna uganiać się za sekretem długowieczności, która niesie ze sobą demencje. Ale czego się nie zrobi dla wiecznego życia.

"Widziałeś żółwia, i tyle. Żółwia, z którego zrobiłeś boga. Jesteś już tak samo opętany jak cała reszta."

Jeżeli chcecie poczytać resztę zapraszam do lektury "Obserwacje o ludzkiej długowieczności na przykładzie ludu Ivu'ivu", ale może najpierw przystąpcie do książki "Ludzie na drzewach", która wszystko wam objaśni.

Powiem wam, że długo się zastanawiałam, czy to na pewno fikcja literacka. Pomimo absurdalności całej fabuły, stwierdziłam, że różni ludzi żyją na tym świecie i wszystko jest możliwe. Dodatkowe wszystkie daty, przypisy,a nawet język u'ivu – to daje do myślenia. W każdym razie jest to bardzo intrygująca i nietypowa lektura, na którą na pewno trzeba zwrócić uwagę. Osobiście muszę przyznać, że jest to jedna z lepszych, które czytałam. Jeśli to coś dla ciebie znaczy, jak i reszta pozytywnych opinii w internecie, to może warto pójść za głosem tłumu i wypróbować tą powieść na sobie?

Polecam!